پس آیا بهتر آن نیست که به این سنتها بیشتر توجه کنیم و آیا همه ما در پاسداشت این فرهنگ مسئول نیستیم ؟
۱
از قرار معلوم به نظر نمیرسد گوش شنوایی برای شنیدن در شورای شهر باشد نشان به آن نشان که دو سال پیش طوماری با بیش از دویست امضاء جمع آوری شد برای اینکه اگر شهرداری یا شورای شهر چنانچه قصد تغییر کاربری و یا دستکاری چمن ارجمند تحت هر عنوانی را داشته باشند باید از تک تک مردم ارجمند بصورت کتبی امضاء گرفته و در صورتی فرد یا افرادی نسبت به تغییر کاربری آن اعتراض داشته باشند باید به اعتراض آنها رسیدگی کنند و این افراد را قانع کند و در صورت قانع نشدن این افراد مجموعه شهرداری حق دستکاری چمن ارجمند را ندارند. این طومار تحویل شورا شهر شده و کپی آن نیز وجود دارد . اما چرا مجموعه شورا و شهرداری بدون اطلاع همه مردم و فقط با جمع کردن عده ای آنهم در فصل زمستان که معمولا افراد کمتری در ارجمند حضور دارند حکم به تغییر کاربری چمن دادند باید از خودشان پرسید. آقایان شورای شهر نمیشود در قول چیزی گفت و در عمل کار دیگری انجام داد جالب است بدانید یکی از اعضای شورای شهر خود پیشنهاد احداث ساختمان شهرداری را در چمن داده بود در صورتیکه شهردار وقت که بومی منطقه نبود با این کار مخالف بود ! ویا در مورد دیگر یکی از اعضایی که بیشترین مخالفت ها را در احداث بناهای ساختمانی در چمن داشت خود کلنگ ساختمان سرویس بهداشتی را به زمین زد !
با این همه این خیال خامی است که انتظار پاسخ شورا و امیدوار به حل این مشکل بدون حضور افراد دلسوز و فرهیخته ارجمند باشیم این وظیفه تک تک ماست در صورت ادامه این کار ناصواب صدای مخالفت خود را به گوش شهرداری و شورا برسانیم و گرنه در برابر آیندگان باید پاسخگو باشیم .
۱- در عکس بالا قسمت هایی از چمن ارجمند بصورت زمینه سفید نشان داده شده است . (عکس از امیر حسین ارجمندی)

