آموزش و پرورش و معضلات آن
آموزش و پرورش با معضلات گوناگونی دست به گریبان است که شایسته است جناب رئیس جمهور و مجلس در انتخاب وزیر به راهکارهایش در باب این معضلات توجه ویژه داشته باشند.
۱- پایین بودن جایگاه فرهنگیان از نظر منزلتی و حقوقی
۲- تبدیل مدرسه از محل آموزش علم به محل اعطای مدرک
۳- تلاش برای هوشمندسازی مدارس در حین نبود محتوای الکترونیک
۴- در باب افت علمی و تحصیلی دانش آموزان به جای تحقیق پیرامون علت فشار را بر معلمان افزایش می دهند تا نمره بدهند و قوانین را تغییر می دهند تا این افت در آمار مشخص نشود.
۱- این که بارها و بارها از شبکه های مختلف تلویزیونی اعلام می شود حقوق فرهنگیان پرداخت شد یا بیمه طلایی فرهنگیان اجرا شد یا عیدی و یا معوقات فرهنگیان پرداخت شد توهین وزرا آموزش و پرورش و صدا و سیما به فرهنگیان است چون فقط حق فرهنگیان را می دهند و به گونه ای به جامعه القا می کنند که به فرهنگیان بیشتر پول و امکانات می دهیم .
وقتی مردودی را به طور رسمی و غیر رسمی حذف می کنند این دهن کجی به معلمان است و این طور برداشت می شود که حالا که معلمان نمره نمی دهند قانون را طوری تغییر می دهیم که نمره ی معلم بی تاثیر باشد.
وقتی در مواجهه با دانش آموز ضعیف و تنبل معلم شماتت شود که تو به وظیفه خود عمل نکردی چه جایگاهی برای معلم باقی می ماند.
وقتی درآمد فرهنگیان در داخل اداره بسیار بیشتر از معلمان است چه انتظاریست که معلم شوق رفتن به کلاس درس را داشته باشد.
۲-وقتی در افدامات فرهنگی به جای پرداختن به امور زیربنایی فقط به کارهای نمایشی پرداخته می شود و بودجه های کلانی هزینه می شود و علم آموزی به گوشه ای می رود چه انتظاری از بهبود سطح علمی دانش آموزان داریم
وقتی مردودی حذف می شود و در نهایت مسولان مدرسه اقدام به نمره دادن به دانش آمزان می کنند تا آمار قبولیشان بالا برود نظام آموزش و پرورش از مسیر خود منحرف شده است.
وقتی به جای پرداختن به روح دروس به تغییر نام ها بسنده می کنیم
وقتی دانشجویان ضعیف به دانشگاه تحویل می دهیم
وقتی مدارک معتبر پولی رایج شود
چه انتظاری برای پیشرفت داریم
۳- وقتی در اعطای بودجه به دلیل گستردگی آموزش و پرورش در حق فرهنگیان ظلم می شود و به دنبال درست کردن ظاهر امور هستیم و در ملزومات یک کلاس درس مانده ایم صحبت از هوشمندسازی حرف گزافی است و در عین حال فقط تخته هوشمند می شود نه مطالب و نه معلم و نه دانش آموز.
۴- وقتی متوجه شدیم که رسانه و رایانه و محیط خانه و جامعه و مدرسه و هزاران عامل دیگر بر دانش آموز تاثیر دارند معلم را شماتت نمی کنیم و به اصل موضوع یعنی خود دانش آموز و رابطه اش با عوامل محیطی می پردازیم.
این کلیتی بر مشکلات بود و نوشتن کل مشکلات حکایت مثنوی صد من کاغذ است.
۱- پایین بودن جایگاه فرهنگیان از نظر منزلتی و حقوقی
۲- تبدیل مدرسه از محل آموزش علم به محل اعطای مدرک
۳- تلاش برای هوشمندسازی مدارس در حین نبود محتوای الکترونیک
۴- در باب افت علمی و تحصیلی دانش آموزان به جای تحقیق پیرامون علت فشار را بر معلمان افزایش می دهند تا نمره بدهند و قوانین را تغییر می دهند تا این افت در آمار مشخص نشود.
۱- این که بارها و بارها از شبکه های مختلف تلویزیونی اعلام می شود حقوق فرهنگیان پرداخت شد یا بیمه طلایی فرهنگیان اجرا شد یا عیدی و یا معوقات فرهنگیان پرداخت شد توهین وزرا آموزش و پرورش و صدا و سیما به فرهنگیان است چون فقط حق فرهنگیان را می دهند و به گونه ای به جامعه القا می کنند که به فرهنگیان بیشتر پول و امکانات می دهیم .
وقتی مردودی را به طور رسمی و غیر رسمی حذف می کنند این دهن کجی به معلمان است و این طور برداشت می شود که حالا که معلمان نمره نمی دهند قانون را طوری تغییر می دهیم که نمره ی معلم بی تاثیر باشد.
وقتی در مواجهه با دانش آموز ضعیف و تنبل معلم شماتت شود که تو به وظیفه خود عمل نکردی چه جایگاهی برای معلم باقی می ماند.
وقتی درآمد فرهنگیان در داخل اداره بسیار بیشتر از معلمان است چه انتظاریست که معلم شوق رفتن به کلاس درس را داشته باشد.
۲-وقتی در افدامات فرهنگی به جای پرداختن به امور زیربنایی فقط به کارهای نمایشی پرداخته می شود و بودجه های کلانی هزینه می شود و علم آموزی به گوشه ای می رود چه انتظاری از بهبود سطح علمی دانش آموزان داریم
وقتی مردودی حذف می شود و در نهایت مسولان مدرسه اقدام به نمره دادن به دانش آمزان می کنند تا آمار قبولیشان بالا برود نظام آموزش و پرورش از مسیر خود منحرف شده است.
وقتی به جای پرداختن به روح دروس به تغییر نام ها بسنده می کنیم
وقتی دانشجویان ضعیف به دانشگاه تحویل می دهیم
وقتی مدارک معتبر پولی رایج شود
چه انتظاری برای پیشرفت داریم
۳- وقتی در اعطای بودجه به دلیل گستردگی آموزش و پرورش در حق فرهنگیان ظلم می شود و به دنبال درست کردن ظاهر امور هستیم و در ملزومات یک کلاس درس مانده ایم صحبت از هوشمندسازی حرف گزافی است و در عین حال فقط تخته هوشمند می شود نه مطالب و نه معلم و نه دانش آموز.
۴- وقتی متوجه شدیم که رسانه و رایانه و محیط خانه و جامعه و مدرسه و هزاران عامل دیگر بر دانش آموز تاثیر دارند معلم را شماتت نمی کنیم و به اصل موضوع یعنی خود دانش آموز و رابطه اش با عوامل محیطی می پردازیم.
این کلیتی بر مشکلات بود و نوشتن کل مشکلات حکایت مثنوی صد من کاغذ است.
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم شهریور ۱۳۹۲ ساعت ۸:۵۳ ق.ظ توسط ارجمندی
|
اي زده طعنه لب لعلت بقند